Je vindt voorbeelden om het dyslexieprobleem beter te begrijpen. Er is al veel geschreven over dyslexie. Het blijft een gegeven dat 5 tot 10 procent van de schoolkinderen in meer of mindere mate een lees en/of spellingprobleem heeft. Je kunt wat dat betreft stellen dat het een actueel probleem blijft, zowel thuis als op school.
Het centrum helpt en begeleidt kinderen bijvoorbeeld met de Plaatje-Regel-Methode (PRM). Voordat begeleiding start, wordt de aanpak afgestemd op het leren van het kind, zoadat ook die hardnekkige lees - en spellingproblemen betekenis krijgen. Met behulp van plaatjes, regels en begeleide inoefening (b.v. ook met de computer) worden ‘abstracte’ structuren van de spreek -en schrijftaal verhelderd.
Dyslexie, wat is het eigenlijk?
Intussen is het onderzoek naar dyslexie gevorderd en is de precieze definitie
van Dumont (1990) over dyslexie en zijn criteria achterhaald. Tenminste,
het biedt geen verklaring voor overeenkomstige problemen die niet onder
de vastgestelde criteria te plaatsen zijn. Dyslexie vraagt m.i. om een
meer rekkelijke definitie zoals v.d.Leij (1998) die omschrijft: De mate
van dyslexie wordt bepaald door het contrast tussen het leervermogen voor
sublexicaal decoderen en de verbale competentie. Iets simpeler gezegd:
het kind is onvoldoende in staat tot opbouw, beschikbaarheid en toegankelijkheid
van kennis van letters en clusters, dan je opgrond van zijn verbale competentie
zou verwachten.
“Dat schrijven we op”!